Stosowane metody i zabiegi

STABILIZACJA KRĘGOSŁUPA I STAWÓW OBWODOWYCH

Główną przyczyną przewlekłych incydentów bólowych jest osłabienie lokalnych (głębokich) mięśni stabilizujących. Założenie to jest szczególnie widoczne w przypadku zaburzeń funkcjonalnych kręgosłupa. W przypadku pojawienia się dysfunkcji, czynność mm stabilizacyjnych ulega trwałemu zaburzeniu. Wówczas na drodze kompensacji funkcję kontrolną przejmują mięśnie globalne, co zwykle objawia się zwiększeniem napięcia mm przykręgosłupowych. Okazuje się, bowiem, że stały brak stabilizacji mięśni lokalnych powoduje kolejne incydenty bólowe. Współczesne badania podkreślają znaczenie lokalnych i globalnych mięśni oraz ich wkład w utrzymanie stabilności i prawidłowej funkcji odcinka lędźwiowego jak i całej obręczy biodrowej oraz barkowej. Ograniczenia funkcjonalnego ruchu w stawach jak i dot. powięzi mięśniowych są częścią codziennego życia. Ciało normalnie utrzymuje funkcje przez subtelne powiększanie ruchu w sąsiednich stawach, by skompensować ograniczenia tego ruchu. Jeśli kontrola kompensacyjnego ruchu jest nieprawidłowa (tzn. nieskuteczna), wtedy dochodzi do rozwoju dysfunkcji i niestabilności, która często jest określana jako mechaniczna dysfunkcja stabilności.